İstiğfar’ın Mahiyeti?

’tan hata ve günahlarının bağışlanmasını isteme, mağfiret (bağışlanma) dileğinde bulunma demektir.

İçerisinde ‘istiğfar (bağışlanma dileği) bulunan bütün dualara da ‘istiğfar duası’ denmiştir.

İstiğfar; müslüman bir insanın bir kul olarak kendini ’ın büyüklüğü karşısında bir yere koyması,
’ın her şeye sahip olduğunu anlaması demektir bir anlamda.

Kişi ’ın kuludur. Kul ’ın bir yasağını çiğnerse veya bir emrine aykırı hareket ederse günah kazanır.
Yani karşısında hata eder. Günahları ise yalnızca bağışlar.[1]

Kul, yaptığı hatanın farkına varır, pişman olur, ellerini açar Rabbinden bağışlanma diler, af olmayı bekler.
Kulun böyle yapması hem yaptığı hatadan dönmektir, hem de ’ın büyüklüğüne yeniden teslim olmaktır.

Kişi, bir hatayı yaptığı halde umursamaz, aldırmaz, hatta yaptığı hatanın iyi bir şey olduğunu düşünür de,
affedilmesi için ’a yönelmezse; bu tavır ’a karşı bir kibirdir (gururdur). Böyle bir ahlâk ancak inkârcıların davranışıdır.

Kul, ’ı sevdiğini, O’nun Büyüklüğünü tanıdığını, O’ndan korktuğu (ittika ettiğini),
O’na sığındığını, yalnızca O’ndan yardım dilediğini, ’tan bağışlanma (istiğfar) ile yerine getirir.

Kulun en Yüce Makam karşısında acizliğini ve günahkârlığını dile getirmesi, ’ın rahmetine sığınması veya onu istemesi,
onun çok önemli bir ibadetidir. Bu tavır, ’a olan bir bağlılığın isbatıdır.[2]

[1] Âli İmran: 3/135.

[2] Ahmet Kalkan, İslam Akaidi: 361-362.

	Gönderen	Konu: İstiğfar’ın Mahiyeti? (Okunma Sayısı 42 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.