İnziva

Peygamber "Kitab nedir, iman nedir bilmezken" (42/52) çeşitli yerlere gittiği gibi mağaralara da gidiyor ve yalnız kalarak düşünüyordu.
Lakin kendisine Rabbi tarafından
"Ne yapacağını bilmez iken bulunup doğru yol gösterildikten" (93/7) sonra ömründe
(hicreti sırasında yalnızca düşmanlardan gizlenmek için saklanması hariç) hiç mağaraya yani inzivaya, yalnızlığa
çekilmezken ve takvayı insanların arasında yaşayarak,
hayatının vasfı haline getirmeye çalışırken tasavvuf ehli bunun tam tersini ahlak edinmişlerdir.

İnziva; bir köşeye çekilme ve çekilip hiçbir işe karışmama, dünya işlerinden vazgeçme manasındadır.
İs1am'da ise insan için en olmadık şey, olmayacak şey inzivadır.

Hem şahsı açısından, hem aile efradı açısından, hem konu komşusu ve akrabaları açısından,
hem de toplum açısından bir müslümanın hiçbir sebeble kendini tecrid etmesi düşünülemez.

Hele kendisine tebliğ görevi yüklenmiş biri olarak müslümanın böylesi bir dünyadan eletek çekmesi üzerindeki
farzları yerine getirmekten vazgeçmesi demektir ki hiç bir surette böylesi bir işe yol bulabilmesi mümkün değildir
müslüman olarak.

İslam’da sevap böyle dünyadan eletek çekerek değil,
insanların içinde, toplum halinde yaşayarak ve normal bir hayat sürdürerek 'ı razı etmekle kazanılır.
İslam böylesi bir davranışa, kişinin kendini toplumdan soyutlamasına izin vermediği gibi,
kendi kendine böylesi bir izni almış gibi davrananı da cezalandırır. Zira bu kişi nefsini, 'ın emrettiği şeylerden uzak tutmaktadır.

Bu sebebledirki Peygamberin gününde inzivaya çekilen yoktur. Bu husustaki haberler de uydurmadır.

Tevhid Nesli

	Gönderen	Konu: İnziva (Okunma Sayısı 155 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.