Hikâye:

http://img03.blogcu.com/images/u/s/t/usta28/202740c54503de9c1dd9ae57057f31a7_1302162802.jpg

Hikâye:

Hikâye:

Kasabın biri veresiye et verirmiş.

Bir çocuk da çırağıymış.

Dükkânda veresiyeleri yazarmış.

Kasap yaz dermiş; filân bu kadar borç aldı,

filânda bu kadar alacağımız var.

Günün birinde leş yiyen bir kuş uçup havadan iner;

bir parça et kapıp havalanır gider.

Kasap,

“çocuk”der, “yaz; etin dörtte bir parçası,

şu leş yiyen kuşta; onda da bu kadar alacağımız var.”

Bir başka gün, leş yiyen kuş, âdet edindiğinden

gene gelir, et kapmaya uğraşır.

Kasap, bir düzen kurmuş; kuş tuzağa tutulunca

başını koparır,

öbür kuşlara ibret olsun diye asar. Çocuk,

“usta”der,

“senin kuştaki alacağını yazdım.

“Ey nefislerine uyup hadden aşırı hareket edenler” hükmünce hani;

şimdi kuşun da sende alacağı var, ne kadar yazayım?

Usta, yenini-yakasını yırtar da der ki:

“Et işi kolay, fakat baş isterlerse ne yapacağım ben?”

	Gönderen	Konu: Hikâye: (Okunma Sayısı 1082 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.